Polyend Tracker+ sequencer

Algemeen

Enige jaren geleden kwam de Polyend Tracker uit, en kort geleden nog de Polyend Tracker Mini. Voor alles: dit zijn enorme niche-producten. Het tracking-fenomeen tref je immers ietwat onder de radar van de mainstream. Niet dat 't onbekend is dus; de 40'ers en 50'ers van nu, die een beetje computer-minded zijn, zullen het fenomeen nog wel herkennen uit hun jonge(re) jaren. Het concept is ook niet echt weg, maar 't lijkt steeds een heel specifieke groep te zijn die er wat mee wil en kan. Maar geldt dat uiteindelijk niet voor ieder product? Is een gitaar van 8000 euro niet net zo boetiek? Voor een toch wat niche product als de Polyend Tracker tonen de verkoopcijfers aan dat onze klanten het product echt wel weten te vinden, en weten te waarderen. Voor die groep is de Polyend Tracker+ wat dat betreft een heel lekker nieuwtje!

Eigenschappen van de Polyend Tracker+

Qua form-factor is het duidelijk de gewone Polyend Tracker, de nieuwtjes zitten dus onder de kap. Zo is er vijfmaal meer geheugen voor samples beschikbaar. Geheugen is in dit verband altijd een kritieke factor dus dit ruimere aanbod is zeer welkom. Je krijgt naast de stereo sample-playback ook vier synth-engines erbij, wat handig is - het scheelt je immers samples. ACD staat voor virtueel analoge synthese op basis van een enkele oscillator. FAT simuleert vintage 3-osc analoge synths. VAP is een virtueel analoge polysynth met twee oscillatoren en een groot aantal modulatiemogelijkheden. WTFM is een 2-operator FM-synth, op basis van wavetables, met drie feedbacks. En dan ten slotte: PERC, een eenvoudige drummachine voor onder meer de bekende x0x-klanken. In z'n rol als USB-interface krijg je veertien (stereo) audiosporen. In totaal biedt deze Tracker zestien sporen waarop je dus de sample-engine of de hierboven genoemde synths kunt draaien.

Wat is een tracker?

Heel simpel gezegd is 't een tweedimensionaal grid met daarop noten verdeeld over sporen. De sporen zijn horizontaal geordend, de noten verticaal. Qua navigatie en werking is 't een beetje te vergelijken met Excel. De manier van denken is minder apart dan je zou denken. Daar waar een reguliere DAW een doorontwikkeling is op het tape-paradigma, waarbij real-time opname een belangrijke rol heeft, daar is een tracker een nerdy manier om een partituur te maken. Klassieke musici die zonder druk van een metronoom noten op de juiste plek willen zetten, zullen makkelijker met een tracker werken dan ze denken. Een kenmerk van trackers is dat je er razendsnel noten mee kunt plaatsen, vergelijkbaar met het snel tikken van een stuk tekst in een tekstverwerker. Dat is hét verschil met een reguliere DAW, waarin de interface voor een groot deel is gericht op de muis, met grote grafische menu's. Een ervaren tracker-gebruiker tikt z'n noten in met een toetsengeratel dat doet denken aan een krantenredactie, vlak voor de deadline.