Novello & Co Ltd. - Edward Elgar - Enigma Variations Op. 36

Algemeen

De Britse componist Sir Edward Elgar hield van raadsels. De Enigma Variations die hij in 1898 schreef bevatten veertien variaties op een thema dat, zoals hij zelf zei 'nooit gespeeld wordt'. Elke variatie beeld een specifiek persoon uit zijn leven uit. Al sinds 1899 zoeken musicologen naar de oplossing van het enigma; welk thema heeft Edward Elgar gebruikt voor zijn variaties? Elgar gaf gedurende zijn leven wel eens kleine hints en begreep niet dat niemand zijn code kon kraken. In dit boek staan alle veertien variaties, gearrangeerd voor piano.

Mogelijke oplossingen

Er zijn verschillende theorieën over wat het mogelijke hoofdthema is dat Edward Elgar gebruikte voor zijn variaties. De meest aannemelijke theorieën zijn gevonden door twee Nederlandse musicologen. Theodore van Houten gaf in 1976 als mogelijkheid het bekende 'Rule Britannia' als mogelijke oplossing. Ondanks dat er zeker een aantal opmerkelijke overeenkomsten zijn tussen deze twee stukken lijkt deze theorie niet te helemaal te kloppen. Een meer aannemelijke oplossing is die van Hans Westgeest uit 2007. Hij bekeek specifiek de negende variatie, het welbekende 'Nimrod'. Volgens Westgeest bestaat het oorspronkelijke thema waar Elgar mee werkte uit negen noten; toevallig de eerste negen noten van de Nimrod-variatie. Wanneer deze noten in een vierkwartsmaat gezet worden, met op de eerste tel steeds een rust, is de overeenkomst met het tweede deel van Beethovens bekende 'Pathétique-sonate' ineens volledig duidelijk. Wanneer beide stukken tegelijkertijd afgespeeld worden, past dit precies op elkaar. Elgar's noten komen steeds één noot achter die van Beethoven. Zo volgde hij dus letterlijk en figuurlijk het voorbeeld van zijn grote inspiratiebron Ludwig van Beethoven. Sir Edward Elgar heeft de oplossing nooit met iemand gedeeld, het is dus nog altijd niet honderd procent zeker wat de enige echte juiste oplossing is.