Dtronics DT-DX synthesizer

Algemeen

In een ver verleden schopte Yamaha de hele synthesizerwereld overhoop toen de DX7 ten tonele verscheen. Ineens waren de epische analoge synths uit die tijd rijp voor het museum. De DX7 was een fenomeen. De grotere DX1 was zelfs een zeldzame dubbele DX7 in een enorme behuizing. De DX5 had ook twee DX7's in zich, in een behuizing die wat traditioneler was. Maar er was technisch nog iets groters dan dat: de TX816-module. Dit was een 19 inch rackmodule waarin je tot acht kleine modules kon plaatsen, waarbij elke module een complete DX7 was (één part, zestien polyfoon). Geen editing met 't apparaat zelf, gewoon een stapel DX7's die je via MIDI kon programmeren. Peperduur natuurlijk, en toch altijd gretig in de bladen bekeken door menig toetsenist met enige twinkeltjes in de ogen. Deze oude tijden herleven met de Dtronics DT-DX synthesizer.

Eigenschappen van de Dtronics DT-DX

Dit is een compacte desktopmodule, met aan de binnenkant een Raspberry Pi 2 die ruimte biedt aan acht DX7-implementaties. Daarbij opgeteld een galm en een compressor, en daarmee is de DT-DX zelfs veelzijdiger dan die ooit zo begeerde TX816 - en dat voor een schijntje van wat je er in de jaren 80 voor moest ophoesten. De synthese - je kunt 'm tweaken! - gaat 't beste via editor-software. De echte die-hards kunnen echter ook met de push-draaiknop het hele apparaat bedienen, alle FM-parameters van alle parts dus. En waarschijnlijk dekt het begrip 'die-hard' hier niet eens de lading; zie het niet als een problematisch probleem maar als een uitdagende uitdaging!

Tips of opmerkingen over dit product

• Let op: de maximale polyfonie kan fluctueren. In theorie zou dit 8x 16 = 128 zijn, maar met de huidige CPU is dat zeer waarschijnlijk niet haalbaar zonder glitches. Dtronics stelt dat bij een maximale polyfonie van 16 stemmen per part, je tot vier parts aan moet kunnen. Met een minder weelderige polyfonie kun je natuurlijk wél meer simultane parts aan.