Voggenreiter 855 Bongo Basics méthode de bongo

Ga ik zeuren als een boekje minder dan twee Euro kost en er zelfs een CD bij zit? Wel, ja.

De leraar geeft zoals veel andere leraren aan een shuffle ritme gewoon als twee achtsten te noteren, terwijl je als je in 4/4 noteert, je drie tikken over twee achtsten telt en de middelste weg laat. Dit vindt de leraar te moeilijk te noteren.

Zelfs als dit correct te beargumenteren is, dan nog kan je bijvoorbeeld in 12/8 noteren, waarbij je de achtsten voor de shuffle per drie groepeert. Dan kan je vervolgens bedenken dat je de eerste tik lang kan spelen en de tweede kort, maar wel de volledige nootlengte, dus dat je een volle shuffle noteert als kwart - achtste - kwart - achtste - etc. Je kan ook gebruik maken van een kalere shuffle, door een achtste - achtste rust - achtste - achtste - achtste rust - achtste - etc te noteren. Datzelfde ritme zou je ook kunnen noteren door op de kwart van het eerste ritme een staccato teken aan te brengen.

Zo kan ik nog veel langer doorgaan, maar het punt is dat als je het correct noteert, dat je veel specifieker aan kan geven hoe en wat je speelt, in plaats van dat je mensen vertelt dat ze "hun gevoel maar een beetje moeten vertrouwen", terwijl het wel exact moet zijn wat jij als leraar in je hoofd hebt.

Daarnaast legt hij de shuffle uit in achtsten en noteert vervolgens zestienden. Dit werkt verwarrend en zorgt ervoor dat je het nog een keer moet bekijken, terwijl muziekschrift, zeker als je het kent, in één oogopslag duidelijk hoort te zijn.

Hij noteert af en toe ook niet wat hij speelt of gaat bongo combineren met handklappen.

Hij maakt geen gebruik van maatverdelingen of iets dat aangeeft hoeveel noten van welke soort er in een maat horen.

Als hij gebruik had gemaakt van de complete vijflijnige notenbalk dan had hij veel eenvoudiger het spel kunnen samenvatten door rim slap, rim fingertip tap, center finger slap en center fingertip tap voor de ene op de onderste twee lijnen en ruimtes te noteren en voor de andere op de bovenste twee lijnen en ruimtes.

Het allervervelendste vind ik dat er weer heel veel per noot onder het notenschrift genoteerd wordt met afkortingen, wat het heel moeilijk maakt om het te lezen. Vervolgens houdt hij zich er af en toe ook niet aan, in dat hij geen gebruik maakt van het genoteerde ritme maar iets anders speelt, bijvoorbeeld door op de grote te slaan, terwijl er stond dat hij op de kleine ging slaan.

Ik had nog gehoopt op één of twee goede jamtracks op de CD, maar er zit maar één jamtrack van één type muziek bij, die ook nog eens maar ongeveer 48 seconden duurt, zodat je niet echt de beleving kan krijgen dat je een heel liedje speelt.

Hij maakt ook gebruik van het dempen van de drum met één hand om noten zachter te spelen. Daardoor wordt én je spel langzamer én het klinkt gewoon niet zo lekker. Hij maakt geen onderscheid van op welk deel van je drum je slaat, anders dan de grote of de kleine.

De geluidsopname, met name de volume-balancering, maakt het ook nog eens moeilijker om de voorbeelden te horen, omdat de achtergrondinstrumenten te hard staan.

Het spijt me, maar ook voor minder dan twee Eurootjes is dit boek met de CD zonde van je geld.